ćwiczenie kompozycji: Kadrowanie w ramie

prowadzę zajęcia z fotografii dziecięcej (w wieku 11-15 lat), a w tym tygodniu zaczęliśmy rozmawiać o kompozycji. Nie wymagam konkretnego typu ani poziomu aparatu, więc mam studentów fotografujących lustrzankami cyfrowymi, a także studentów z prostym punktem – &-fotografujących modele. Ze względu na szeroką gamę kamer, uczynię tę klasę nieco mniej o technice, a trochę więcej o tym, jak widzą otaczający ich świat. Staram się upewnić, że rozumieją elementy ekspozycji, Zasady oświetlenia i wszystkie inne aspekty rzemiosła, które wchodzą w grę, gdy naciskają przycisk i uchwycą chwilę w czasie. Niezależnie od marki i modelu, jedyną wspólną cechą jest wizjer– kadr, w którym można komponować i układać te chwile w czasie. Sposób, w jaki każdy z tych młodych fotografów pojmuje koncepcje i stosuje je do własnego widzenia świata, jest niesamowicie pouczający i przyjemny do oglądania.

tak więc na zajęciach w tym tygodniu wyjaśniłem, że kompozycja prowadzi widza przez kadr i odpowiada na pytanie: „co próbujesz powiedzieć?”Ujmę to inaczej–” dlatego zatrzymałem się i zrobiłem to zdjęcie.”Teraz, gdy są uzbrojeni w inny zestaw podstaw fotograficznych, daję im tydzień lub dwa, aby poczuć się komfortowo fotografując ten sam temat na różne sposoby, zanim dam im jedno z moich ulubionych zadań semestru -” ramka w ramce.”

jeśli kadr jest Twoim oknem na świat, kompozycja jest tam, gdzie ją kierujesz. Ćwiczenie FWAF zasadniczo popycha ich do znajdowania granic w granicach. Z jednej strony brzmi to dość restrykcyjnie, i przypuszczam, że może być. Druga strona jest jednak taka, że popychanie ich do komponowania w pewnych granicach pomoże później uwolnić ogromne fale kreatywności. Mówię im przy każdej okazji, że zasady Fotografii zostały stworzone po to, by je łamać, ale najpierw muszą wiedzieć, czym są. Mówiąc o zasadach, wyzwanie FWAF ma tylko jeden-nie ma rzeczywistych ramek. Zgadza się-nie stawiaj tematu na środku pola pszenicy, wzdłuż torów kolejowych lub w jakimkolwiek innym zbyt banalnym otoczeniu, trzymając przed sobą dużą pustą ramkę. Staram się, o ile to możliwe, kręcić zadania, które daję moim uczniom,i prawie wszystkie zdjęcia w tym artykule były częścią ćwiczeń ramowych.

jednym z moich ulubionych ujęć FWAF był jeden z tych szczęśliwych wypadków, w których nawet nie zdajesz sobie sprawy, co masz, dopóki nie jest to poza kamerą i na większym ekranie. Wiedziałem, że mama lion była blisko, obserwując jedno z jej rosnących młodych, ale dopiero po ściągnięciu zdjęć zdałem sobie sprawę, że złapałem jej uważne spojrzenie idealnie oprawione między dwoma przednimi nogami Juniora.

widzisz, do czego zmierzam? Przy tworzeniu tych zdjęć nie ucierpiały żadne dosłowne kadry. Wszystko, co tworzy dodatkowe granice w obrazach, skutecznie tworzy dodatkową klatkę, która następnie kieruje uwagę widza znacznie precyzyjniej tam, gdzie chcesz.

ten następny obraz jest świetnym przykładem nie tylko klatki w ramie, ale powtórzenia jako interesującego elementu kompozycyjnego. Ciaśniejsze ujęcie artysty w pracy byłoby chyba w porządku. Bylibyśmy w stanie poczynić pewne założenia co do tego, czego nie ma na zdjęciu-a mianowicie tematu jej pracy. Umieszczając go w swoim tle, nie tylko stworzyłem dodatkowy kadr, ale także przeprowadziłem widza przez obraz od prawej do lewej, biorąc w siebie artystkę, jej płótno i inspirację.

gdy nabędziesz nawyku szukania tych dodatkowych ramek, zaczniesz je zauważać w różnych miejscach. Te bokserki, na przykład, są idealnie oprawione w liny ringu. Jako narzędzie kompozycyjne, dodana Ramka nie tylko kieruje uwagę widza, ale także pomaga zminimalizować wszelkie rozpraszające lub nieistotne elementy ze zdjęcia.

oczywiście kadr w kadrze jest znacznie bardziej interpretacyjny niż dosłowny. Drzwi, okna i lustra– elementy z wyraźnie określonymi liniami– mogą tworzyć wspaniałe efekty, ale lubię widzieć, co moi uczniowie robią z zadaniem, gdy są na tyle wygodne, że ignorują oczywiste i wybierają coś znacznie bardziej organicznego.

jeden z moich ulubionych cytatów fotograficznych pochodzi od fotografa National Geographic Jima Richardsona, który mówi: „jeśli chcesz być lepszym fotografem, stań przed ciekawszymi rzeczami.”Jedną z rzeczy, która fascynuje mnie w kompozycji i takich ćwiczeniach, jest to, jak naciskamy na to, aby nie tylko stać przed ciekawszymi rzeczami, ale także fotografować ciekawsze rzeczy w bardziej interesujący sposób.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.